اگر مدیران ارشد منابع انسانی وزارت نفت فقط یک روز همکار کارکنان عملیاتی بودند، امروز چه تصمیمی می‌گرفتند؟

به گزارش خبرنگار نفت آنلاین؛متأسفانه به نظر می‌رسد مدیران ارشد منابع انسانی وزارت نفت همچنان ترجیح می‌دهند تصمیمات مربوط به کارکنان عملیاتی را از پشت میزهای لوکس، مجهز و خنک ساختمان‌های مرکزی تهران اتخاذ کنند؛ ساختمان‌هایی که نه از گرمای بالای ۵۰ درجه جنوب خبری هست و نه از سختی شیفت‌های طاقت‌فرسا در مناطق عملیاتی.

اگر این مدیران در فصل تابستان حتی یک روز در کنار کارکنان عملیاتی در میدان‌های نفتی حضور پیدا می‌کردند، شاید امروز به جای سکوت و بی‌عملی، شاهد تصمیماتی مانند افزایش سهمیه تعدیل مدرک، پرداخت «تعطیل‌کاری» در روزهایی که کارکنان ستادی تعطیل هستند و اجرای مشوق‌های واقعی برای جبران سختی کار بودیم.

فاصله میان اتاق‌های خنک پایتخت و واقعیت سوزان جنوب، سال‌هاست به فاصله میان تصمیم‌گیران و کارکنان عملیاتی تبدیل شده است.

واقعیت این است که باید تفاوتی ملموس و عادلانه میان شرایط و مزایای کارکنان ستادی و عملیاتی وجود داشته باشد تا پرسنل عملیاتی احساس نکنند زحمات و سختی‌های کارشان نادیده گرفته شده است.

ادامه این روند، انگیزه نیروهای عملیاتی را کاهش می‌دهد؛ به‌گونه‌ای که طی سال‌های گذشته بسیاری از کارکنان عملیاتی، به دلیل همین احساس بی‌توجهی و نبود مشوق‌های متناسب، درخواست انتقال به واحدهای ستادی را ارائه کرده‌اند. این روند، اگر اصلاح نشود، می‌تواند به تضعیف انگیزه و پایداری نیروی انسانی در بخش‌های عملیاتی صنعت نفت منجر شود.