تعاونی مسکن نفت شرق تهران؛ سکوت مسئولان تا کی؟ آیا فاجعه «مسکن مهر نفت» دوباره در حال تکرار است؟

محمدامین محبی خبرنگار نفت آنلاین | ماه‌ها از ثبت‌نام طرح تعاونی مسکن شرق تهران می‌گذرد، اما همچنان خبری از شفافیت، پاسخگویی و اجرای وعده‌ها نیست. پروژه‌ای که با اطلاع‌رسانی رسمی خبرگزاری وزارت نفت آغاز شد، امروز در سکوتی سؤال‌برانگیز فرو رفته است؛ سکوتی که تنها نتیجه آن، افزایش نگرانی و بی‌اعتمادی هزاران نفر از کارکنانی است که با امید خانه‌دار شدن سرمایه زندگی خود را وارد این طرح کردند.

قرار بود ماه‌ها پیش زمین پروژه خریداری و کلنگ آن به زمین زده شود، اما هنوز مشخص نیست زمینی خریداری شده یا خیر، زمان اجرای پروژه چه زمانی است و اصلاً برنامه عملیاتی مشخصی برای ادامه مسیر وجود دارد یا نه. آیا متولیان این طرح پاسخ روشنی برای این ابهامات دارند؟

بسیاری از کارکنان برای تأمین آورده اولیه، خودرو، طلا و حتی پس‌انداز سال‌های زندگی خود را فروختند. امروز همان افراد نه از سرنوشت سرمایه خود خبر دارند و نه حتی می‌دانند اگر قصد انصراف داشته باشند، چگونه و در چه زمانی می‌توانند پول خود را پس بگیرند. آیا این شیوه برخورد با سرمایه و اعتماد کارکنان صنعت نفت قابل قبول است؟

تصویر اطلاع رسانی وزارت نفت در خصوص آغاز بکار تعاونی

مسئولیت وزارت نفت در این میان قابل انکار نیست. ثبت‌نام این طرح با اطلاع‌رسانی رسمی این وزارتخانه انجام شد و تعدادی از مدیران ارشد صنعت نفت نیز در هیئت‌مدیره تعاونی حضور دارند. بنابراین وزارت نفت نمی‌تواند نسبت به نگرانی کارکنان بی‌تفاوت باشد و صرفاً نظاره‌گر افزایش ابهامات باشد. انتظار بدیهی کارکنان این است که وزارتخانه با ورود مستقیم، وضعیت پروژه را شفاف‌سازی کرده و از حقوق پرسنل خود دفاع کند.

این نگرانی‌ها بی‌دلیل نیست. پیش از آغاز ثبت‌نام، نفت‌آنلاین با انتشار گزارشی درباره احتمال تکرار تجربه تلخ پروژه ۲۰۰۰ واحدی مسکن مهر نفت اهواز هشدار داده شده بود؛ پروژه‌ای که پس از گذشت بیش از ۱۵ سال، هنوز برخی کارکنان واحدهای خود را تحویل نگرفته‌اند و بسیاری از تحویل‌گیرندگان نیز پس از سال‌ها انتظار و تحمل مشکلات فراوان به حق خود رسیده‌اند. آیا قرار است این تجربه تلخ بار دیگر تکرار شود؟

اکنون زمان سکوت نیست؛ زمان پاسخگویی است. مسئولان تعاونی باید به‌صورت رسمی و شفاف اعلام کنند پروژه در چه مرحله‌ای قرار دارد، منابع مالی چگونه مدیریت شده، زمان‌بندی دقیق اجرای آن چیست و در صورت ناتوانی در ادامه پروژه، چه برنامه‌ای برای بازگرداندن سریع و بدون دردسر وجوه کارکنان دارند.

اعتماد کارکنان صنعت نفت سرمایه‌ای نیست که بتوان آن را با وعده‌های بی‌سرانجام و سکوت‌های طولانی از بین برد. هر روز تأخیر در اطلاع‌رسانی، بر دامنه بی‌اعتمادی می‌افزاید و این پرسش را پررنگ‌تر می‌کند که آیا تعاونی مسکن شرق تهران نیز قرار است به سرنوشت تلخ پروژه‌های نیمه‌تمام و فراموش‌شده صنعت نفت دچار شود؟